Monstertje vertelt een skeletmop. De kleine prins begrijpt hem niet — maar lacht toch. En in die verwarring schuilt iets wat misschien belangrijker is dan de grap zelf: het verschil tussen herkennen en echt kennen. Een ontmoeting op planeet 44, over rozen, stenen, en wat jou bijzonder maakt.
Mijn KPI’s zijn helder: op tijd binnenkomen, lunchen om 12:00, en dagelijks minstens één collega herinneren aan het belang van structuur. Gisteren kreeg ik te horen dat dit “niet meetbaar genoeg” is. Alsof orde niet zichtbaar is in de stand van een paperclipbakje.
Petra’s perforator is weg. De leegte op mijn bureau is meetbaar. Maar tijdens de workshop ‘Herstel na herstructurering’ bracht ik een doosje nietjes mee. Nog ongebruikt. En de coach zei iets wat ik heb genoteerd. In drievoud. Met carbonpapier.
